تمام صفات واجب تعالى عين يك‌ديگرند متن ورابعاً : أنّ ما انُتزِعَ عنه وجوبُه . . . وهى جميعاً عين الذات المتعالية . ترجمه نكته چهارم اين‌كه آنچه از او وجوب واجب انتزاع مىشود بعينه همان چيزى است كه از او وجود واجب انتزاع مىشود و لازمهء اين سخن اين است كه هر صفتى از صفاتش - در حالى كه همه واجبند - عين ديگر صفات باشد و همه ، عين ذات واجب تعالى باشند . شرح گفته شد از همان ذات كه وجوب ، انتزاع مىشود وجود هم انتزاع مىگردد ؛ يعنى ما به ازاى اين دو ، يك چيز هست . نتيجه اين‌كه - هر صفت از صفات او كه همه واجبند ( به حكم آنچه در اول اين فصل گذشت ؛ كه واجب الوجود بالذات ، واجب الوجود من جميع الجهات نيز هست ) و هر صفت واجب ، عين وجود اوست ( به حكم نكتهء فوق كه حيث وجوب او عين حيث وجود اوست ) و چون وجود ، واحد و صِرف است پس صفات او هم كه عين وجود اويند همه عين هم مىباشند و در مقام وجود ، واحد هستند . « 1 » حاصل سخن اين كه صفات واجب تعالى عين وجود او هست و چون وجود او واحد است و صفات عين آن وجود واحد است پس همهء صفات هم عين يك‌ديگرند دربارهء عينيت صفات واجب تعالى توضيحى در جلد سوم فروغ حكمت خواهد آمد كه پاسخ‌گوى ابهامات در اين مسئله مىباشد . « 2 »

--> ( 1 ) و . ر . ك : مرحلهء دوازدهم فصل نهم و نيز فروغ حكمت جلد سوم شرح نهايه ذيل مباحث آن فصل ( 2 ) و . ر . ك : مرحلهء دوازدهم فصل نهم و نيز فروغ حكمت جلد سوم شرح نهايه ذيل مباحث آن فصل